Podjęcie decyzji żeby mieć psa bywa szybsze niż zakup samochodu albo komputera. Skutki nieprzemyślanych wyborów dają w kość. I tak pies staje się problemem.
Taki jest los większości psów w naszym kraju. Panuje bowiem moda na psy. Liczone w milionach odsłon wzdychanie celebrytów nad puchatymi kuleczkami nie równoważą opinie, że posiadanie psa to przede wszystkim zobowiązanie na lata. Zobowiązanie, by zapewnić psu dobrostan, opiekę i zaspokojenie wszystkich psich potrzeb. Na końcu okazuje się, że psia zachcianka rodzi frustracje i rozczarowanie. W skrajnym przypadku uruchamia najgorsze ludzkie instynkty polegające na tym, że relacja człowiek-pies zamiast empatii jest pełna okrucieństwa emocjonalnego lub fizycznego.
Dystrybucja szczeniaków opiera się na cierpieniu zwierząt. Biznes się kręci, bo nikt nie stawia pytań. Jaka jest mama? Jaki jest tata? Jakie choroby są w rasie, czy rodzice i/lub poprzednie pokolenia byli ich nosicielami i zostali przebadani? Jak często suka rodzi szczeniaki? Jak wygląda życie starszych psów, które zakończyły hodowlaną karierę?… Szukanie hodowli, która z empatią traktuje swoje zwierzęta nie jest łatwe, bo jest ich zdecydowana mniejszość. Dla większości hodowli, i tych z przydomkiem FCI, i należących do związku kynologicznego to sposób na zarabianie pieniędzy, a pies jest tylko środkiem do osiągnięcia celu finansowego.
Załóżmy jednak, że mamy dobre intencje, ujęła nas dwumiesięczna kulka. Kupowanie psa z hodowlanej firmy to jak równanie z wieloma niewiadomymi. Te niewiadome to geny. Czasami ekspresja genów jest bardzo szybka. Młody pies zaczyna cierpieć na poważne choroby neurologiczne, ortopedyczne i układowe. Jego młodość to kolejne wizyty u specjalistów, operacje, rehabilitacje. To ogromne koszty finansowe idące w tysiące złotych. Niektóre rasy mają w sobie tak dużo wad genetycznych, że problemy z ich zdrowiem nigdy się nie skończą. Nieświadomy opiekun dowiaduje się o tym dopiero po fakcie.
Choroby psów to dobry przykład by pokazać z czym można się mierzyć. Branie psa z niesprawdzonego źródła może być początkiem problemów behawioralnych, lub zderzeniem z psią osobowością, która nie zawsze będzie lubić się przytulać i leżeć na kanapie. Może się trafić pies o bardzo niezależnym charakterze, który potrzebuje przewodnika. Może być to pies lękowy, dla którego życie w mieście będzie horrorem. Każdy pies w schronisku to smutna historia, w której zawiódł człowiek, bo siedzące za kratami psy miały przecież kiedyś minimum jednego właściciela.
Nie ma obowiązku posiadania psa. Decydując się na zwierzaka robimy to bez przymusu. Obserwując niektórych opiekunów psów często mam wrażenie, że zostali właścicielami za karę. Pies potrzebuje spacerów, eksploracji, fajnego czasu ze swoim człowiekiem. Zamiast tego dostaje spacer na około bloku trwający kilka minut oraz opiekuna, który bardziej jest związany ze swoją komórka niż wpatrzonym w niego czworonogiem. Moim zdaniem, posiadanie psa i nie zaspakajanie jego potrzeb to znęcanie się nad zwierzęciem.
Znęcanie się to także lekceważenie sygnałów, że pies zaczyna chorować lub żyje w bólu. Ból u psa wcale nie musi objawiać się w sposób ostry. Są psy, które funkcjonują w permanentnym bólu i nauczyły się z nim żyć. Dlatego badania profilaktyczne to miarodajny sposób aby upewnić się ze z psem jest wszystko dobrze, zwłaszcza gdy zaczyna wchodzić w wiek średni. Unikanie wizyt u specjalistów to brak odpowiedzialności za dobrostan naszego psa.
Niedawno ustawą zabroniono trzymania psów na łańcuchach, zrobiono pierwszy krok by zlikwidować przemysł futrzarski. Nie wiem czy ustawą da się zmienić na lepsze podejście ludzi, którzy trzymają swoje psy na łańcuchach. W tym świecie, który zdominował człowiek jest szansa na zmianę, jak zaczniemy nazywać rzeczy po imieniu i pokazywać je czarno na białym. Psy, wszystkie zwierzęta, to istoty czujące, mające swoja niepowtarzalną osobowość, pokłady empatii i miłości. Udawanie, że tak nie jest jest sprzeczne z badaniami naukowymi. Jeśli uważasz inaczej zastanów się czy napewno pies jest dla ciebie dobrym wyborem.
pyszczekosteopatia.pl 